DMX planujesz w tym samym kreatorze co resztę okablowania: wystarczy zaznaczyć rodzinę DMX. Automat łączy oprawy w łańcuchy, dzieli je na linie, przydziela uniwersa i adresy, a źródłem sygnału robi konsolę z reżyserki, istniejące node'y albo nowe node'y przy scenie.
Liczba kanałów z trybu oprawy
Każda oprawa ma w aplikacji listę trybów DMX (personality), a każdy tryb listę kanałów w kolejności, z funkcją i grupą funkcji. Długość tej listy to jedyne źródło liczby kanałów: ten sam ślad liczą patch, mapa kanałów i raport. Domyślny jest pierwszy tryb z listy. Jak zmienić tryb, opisuje artykuł Tryb oprawy DMX.
Łańcuchy i linie
- Oprawy na tej samej kratownicy łączą się po kolei wzdłuż biegów, od końca bliższego źródłu.
- Oprawy na podłodze tworzą skupiska (do 6 m między sąsiadami) łączone metodą najbliższego sąsiada.
- Każda pozycja (kratownica, skupisko na podłodze) ma własną linię: awaria jednej oprawy nie odcina innych pozycji. Skupiska na podłodze mogą dzielić linię, gdy leżą do 20 m od siebie i mieszczą się w limitach.
- Linia nie ma rozgałęzień Y. Rozgałęzienie robi splitter, a każda linia kończy się terminatorem.
| Limit | Wartość w aplikacji |
|---|---|
| Urządzeń na linii | 32 |
| Długość linii | 300 m |
| Kanałów w uniwersum | 512 |
| Pojemność linii przy planowaniu | 460 kanałów (10 % zapasu) |
Uniwersa
Kreator ma w kroku Zasady ustawienie Linie DMX:
- 1 linia = 1 uniwersum
- Domyślne. Każda linia ma własne uniwersum, kolejne wolne od 1.
- Linie dzielą uniwersum
- Linie dzielą uniwersum, dopóki suma kanałów mieści się w pojemności. Fizycznie są to wyjścia splittera z tym samym uniwersum; automat dodaje Splitter DMX 1 → 4 albo 1 → 8.
Oprawy z ręcznie wpisanym adresem trafiają na linie swojego uniwersum. Numer uniwersum w aplikacji liczy się od 1 (jak w sACN). Tabela linii i mapa kanałów pokazują też adres Art-Net, który liczy się od 0: U1 to 0:0:0, U17 to 0:1:0.
Źródło sygnału: konsola, node, splitter
Automat szuka źródła w tej kolejności: konsola oświetleniowa w reżyserce i node'y Art-Net/sACN w projekcie. Nowe node'y dodaje, gdy konsola stoi dalej niż 30 m od środka sceny, gdy uniwersów jest więcej niż 2 albo więcej niż wyjść DMX konsoli. Wielkość node'a (2, 4, 8 albo 12 wyjść) zależy od brakującej liczby wyjść. Pierwszy nazywa się „Node DMX przy scenie”.
Konsola łączy się z node'ami kablem sieciowym (Cat6, a przy długich trasach światłowód; gdy port nie jest optyczny, automat dodaje konwerter mediów). Bez konsoli i node'ów linie wychodzą z punktu „Konsola przy scenie”.
Adresy
Oprawy dostają adresy kolejno w łańcuchu. Przy włączonym ustawieniu adresów czytelnych (domyślnie tak) oprawy jednego typu dostają w uniwersum kolejne adresy w bloku, a każdy blok typu zaczyna się od pełnej setki (1, 101, 201…), jeśli się mieści. Oprawa nigdy nie wychodzi poza kanał 512. Wpisy ręczne zostają i zajmują swój zakres.
To samo ustawienie ma trzy nazwy w zależności od miejsca: Adresy od okrągłych wartości w kreatorze, Adresy czytelne w zakładce DMX i Adresy od pełnej setki w mapie kanałów.
Zakładka DMX w panelu Okablowanie
Tabela Linie DMX ma kolumny: linia (D1, D2…), uniwersum, liczba urządzeń, kanały na tle 512, długość. Przy linii jest przycisk Podziel linię. Opis grupy podaje liczbę terminatorów i limity linii. Przycisk Mapa kanałów otwiera mapę DMX. Pod tabelą linii jest patch, opisany w artykule Patch DMX.
Kafelek DMX na górze panelu podaje liczbę uniwersów, linii i zajętych kanałów na tle pojemności uniwersów.
Uniwersa w inspektorze konsoli
Konsola oświetleniowa ma w inspektorze sekcję Uniwersa DMX: uniwersa linii wychodzących z konsoli wprost albo przez node'y i splittery, pasek zajętości kanałów, liczba opraw, linie i urządzenie, z którego wychodzą. Gdy katalog zna liczbę uniwersów konsoli, sekcja porównuje ją z planem. Akcje: Mapa kanałów DMX i Zaplanuj okablowanie DMX.